Twój świat się zawali, jak Ty się zawalisz!

 

- To mnie przerasta. Fizycznie nie dam rady.

- Za dużo tego. Jak skończę, to chyba trafię do wariatkowa!
- Jak to zrobię, to będę się zbierać przez miesiąc.

Znasz takie słowa?
A może je czasem wypowiadasz?
I z przerażeniem zabierasz się do pracy.

Ja znam. Znają moi klienci, którym pomagam ogarnąć #nadmiarowość.
Ale tym razem będzie o mnie – o mojej nadmiarowości – bo też bywam przeciążona i zarzucona pracą.

A dwa miesiące temu byłam przerażona.
❗ Przede mną było 21 dni szkoleniowych dla wykładowców akademickich i pracowników administracji i 11 dni kiedy miałam uczyć studentów (w tym weekendy), trochę coachingów i pisanie do mediów społecznościowych.

❗ Do warsztatów i zajęć mam zwyczaj bardzo starannie się przygotowywać, więc jak dni pracy przemnożę przez dwa , wychodzi, że będę pracować dzień w dzień 64 dni, a coaching i wpisy na media nie wiadomo kiedy zrobię.

Więc ogarnęło mnie przerażenie i cisnęły mi się na usta te wszystkie zdania na początku … Wiecie ;)
No ale ogarnęłam to i jestem w całkiem dobrej kondycji.
Dlaczego?

💥 Otóż dlatego, że postanowiłam, że priorytetem będzie #DBANIEOSIEBIE.
Że odpuszczę wszystkie domowe sprawy (dom jak się zaśmierdzi, to pani Kasia raz na dwa tygodnie posprząta), a na pierwszym miejscu postawię siebie – dietę, spanie, ruch, #odpoczynek.

💥Że przyjmę opcję minimum dla materiałów i papierów, że skoncentruję się na tym, co naprawdę ważne dla Klientów.

💥I odpuszczę #perfekcjonizm.

Jak postanowiłam, tak zrobiłam,
Teraz projekt dobiega końca, a ja żyję i mam się dobrze.

Wszyscy znamy przysłowie – „spiesz się powoli”,
Wiemy, że kiedy decydujemy się na podjęcie czegoś bardziej wymagającego, ambitnego, istotne abyśmy w pierwszej kolejności zadbali o siebie i swój stan psychofizyczny.

Że :
💥Regularna aktywność fizyczna, dobre odżywianie i odpowiednia ilość snu są niezwykle istotne.

💥Czas dla siebie, czytanie, spacer, słuchanie muzyki czy praktykowanie swoich hobby, pozwala nam na zregenerowanie sił i odzyskanie równowagi.

💥Wsparcie emocjonalne i zrozumienie innych ludzi mogą nam pomóc w trudnych chwilach i utrzymaniu motywacji.

💥 I że warto zająć się swoimi emocjami, medytować, oddychać, odpuszczać.
I co z tego, że wiemy?

❗ Nie wystarczy pamiętać, że "Nie możesz nalać z pustego kubka."
❗Trzeba jeszcze coś zrobić, żeby kubek nie był pusty.

No i wiecie, co się robi po okresie przeciążenia?

... 
Pewnie, że wiecie!
I nie mówicie, że nie możecie wziąć wolnego, bo świat się zawali.
To, że inni mówią, że się zawali, to ich mechanizmy obronne, manipulacja, presja którą wywierają na sobie.

❗Twój świat się zawali, jak TY się zawalisz. ❗

Skuteczność czy efektywność?

 

Nazwijmy ją Marzena – była menedżerką w pewnej spółce.

Pracowita, mądra, inteligentna, ambitna.
Prezes cenił ją za doskonałą jakość pracy i polegał na niej w trudnych projektach.

Trudne projekty mnożyły się, a ona rzucała się w wir pracy i dowoziła - wszystko na czas, wszystko najlepszej jakości, wszystko z uśmiechem, oczywiście pracując po godzinach, w weekendy i święta.

Gdy miała przed sobą kolejny szczególnie ambitny projekt, a niespodziewanie zaczęła mówić o tym, że nie da rady, że jest potwornie zmęczona, szef zafundował jej coaching.

💥Bo przecież firma musi działać i zarabiać. Kto ma to rozumieć, jak nie ona – prawa ręka prezesa?
Tylko tyle, że ona była na skraju wypalenia, coraz gorzej się czuła i mniej spała.

💥Oczywiście wiedziała, że musi odpocząć, tylko czekała z tym odpoczynkiem … na co? Na wypalenie? Na coaching?

💥Szkoda, że tak często bagatelizujemy stare chińskie przysłowie, które mówi że "IM BARDZIEJ SIĘ SPIESZYSZ, TYM WOLNIEJ POWINIENEŚ IŚĆ".
Optymalizacja wysiłków i uważność nie jest potrzebna nigdy tak bardzo, jak wtedy gdy się spieszysz.

💥 Trochę się zdziwiła, gdy zapytałam ją kiedy jest skuteczna, a kiedy efektywna.
Oczywiście wie, że skuteczność to wyniki, to osiąganie zamierzonych celów, a efektywność to osiąganie celów w sposób ekonomiczny, wydajny i z minimalizacją zasobów, takich jak czas, pieniądze, wysiłek.

Wie, że trzeba zadbać o proces dochodzenia do celu.
Ale w jaki sposób dba?

💥Jak często pracuje nad tym, żeby zoptymalizować pracę, delegować zadania, odpoczywać?
Kiedy w interesie i jej, ale i szefa jest, żeby wykazała się asertywnością?
Gdzie jest granica między perfekcjonizmem, a jakością?

💥Menedżer musi to wiedzieć, bo odpowiada nie tylko za swoje zaangażowanie, ale i za zaangażowanie zespołu. Bo jego zachowania modelują zachowania grupy.
Bo odpowiada za to, kim się stają ludzie realizując swoje zadania - czy mają energię do pracy, czy patrzą na swoją pracę ze wstrętem, a może z ciekawością?

Warto dodać, że umiejętny proces dochodzenia do celów buduje naszą odporność psychiczną.
Sama bardzo dbam o proces - o swoją kondycję, o energię i świeżość. 

Świeżość spojrzenia jest w moim wypadku (i nie tylko moim) kluczowa, bo projekty rozwojowe to kreatywne projekty.

Dbałość o energię jest kluczowa zawsze, szczególnie, gdy czujesz się zmęczony i zagrożony wypaleniem zawodowym. 

Spokój lidera

 

"Ptaki do was lgną, bo jesteście spokojni i nie wykonujecie gwałtownych ruchów" -  powiedziała opiekunka papug. 

Wszyscy wiemy, że tak właśnie jest, prawda?

Jeśli spokojnie się zachowujemy, zwierzęta mają do nas zaufanie.

Ale jak często myślimy o tym, że spokojne zachowanie przyciąga też ludzi?

Ważne, żeby o tym pamiętać, jeśli liderujemy jakiejkolwiek grupie.

Ważne, żeby nauczyć się "odpalać" swój wewnętrzny spokój.

(Ten zewnętrzny - gdy zachowujesz "poker face", a w środku gotujesz się z wściekłości - się nie liczy. Jest do szybkiego zidentyfikowania.)

Jak to zrobić?

Najpierw przeanalizujmy sytuacje, w których zachowujemy się spokojnie.

Dla każdego to zapewne inne sytuacje, i tylko pracując indywidualnie jestem w stanie pomóc komuś "namierzyć" swoje wyzwalacze spokoju, ale dla użytku ogólnego zaryzykuję i uogólnię, bo są przecież wyzwalacze, które działają u większości osób.

💥Z moich obserwacji wynika, że najczęściej jesteśmy spokojni wtedy, gdy mamy doświadczenie w obszarze, w którym się poruszamy (na przykład w zarządzaniu ludźmi, w prowadzeniu wykładów czy warsztatów).

Czemu? bo wtedy nie boimy się nieprzewidzianych sytuacji, tyle już ich przeszliśmy!

💥Jesteśmy spokojniejsi, gdy wierzymy w swoje możliwości i możliwości swojego zespołu

💥i gdy doskonale panujemy nad emocjami.

💥Jesteśmy spokojni gdy wiemy dokąd dokładnie zmierzamy, co chcemy osiągnąć i gdy potrafimy podnosić się po porażkach.

💥I gdy potrafimy spojrzeć z perspektywy na bieżącą sytuację - lekko się zdystansować.

💥I gdy nie zagraża nam realne niebezpieczeństwo.

Swoim coachingowym Klientom - którzy chcą odnaleźć w konkretnej sytuacji spokój - proponuję czasem spojrzenie z perspektywy - roku, dwóch, pięciu lat, czasem pracujemy nad znalezieniem rozwiązania i wykonaniem pierwszego kroku, czasem nad uzupełnieniem wiedzy, czasem wzmacnianiem pewności siebie.

Czasem przydają się metody zarządzania emocjami, medytacja, ruch na świeżym powietrzu, kontakt z przyrodą.

Czasem budowanie odporności psychicznej.

Wszystkich możliwości pomocy sobie, żeby emanować spokojem nie jestem w stanie opisać, opiszę, bo wiele zależy od indywidualnej sytuacji. Co więcej, czasem to proces wymagający współpracy z fachowcem - coachem lub terapeutą.

No ale spójrzmy na spokój z jeszcze jednej perspektywy - zastanówmy się, czy żeby przyciągać ludzi wszyscy mamy być oazą spokoju, poruszać się spokojnie, mówić spokojnie, nie wściekać się?

Moim zdaniem absolutnie nie o to chodzi.

Bo jest w porządku, gdy pokazujemy ludziom naturalne emocje, nawet jeśli czasem emocje nas poniosą.

Ważne, żebyśmy umieli wrócić do stanu wewnętrznej stabilności, przeprosić, wybaczyć sobie i innym, i dalej iść w wyznaczonym kierunku - z dobrą intencją i właściwą sobie dynamiką.

"Masz w sobie spokój i energię" - to chyba najwartościowszy komplement, jaki otrzymałam od mojego Klienta.

Bo spokój nie musi oznaczać braku energii, bo chcemy pracować z ludźmi, którzy są spokojni, ale nas nie uśpią, z którymi mamy dobry kontakt i nie boimy się nieprzewidzianych ekscesów.

Temat niewyczerpany i mogłabym tak pisać i pisać.

Dotyczy nas wszystkich.

Ja dzięki pracy nad sobą, konkretnym działaniom, medytacji i życiowemu doświadczeniu mam coraz więcej spokoju.

Ale nie mam magicznej pigułki, która zmienia ludzi choleryków w baranki.

Mam tylko garść metod i narzędzi, którymi można się posłużyć w swojej indywidualnej drodze.

Angażujące przywództwo

 

Jak pisać o angażującym przywództwie?

Najlepiej krótko i prosto.

Ale pisać, bo to ważny temat - szczególnie w świecie wypalenia, aktywnego niezaangażowania pracowników.

Zacznijmy od zdefiniowania pojęcia:

💥 Angażujące przywództwo to styl kierowania, w którym lider zachęca i motywuje swoich podwładnych do działania poprzez nawiązanie z nimi bliskiej relacji opartej na zaufaniu, szacunku i otwartości.

Taki lider stawia na partycypacyjny styl pracy, uwzględnia opinie i sugestie swojego zespołu i angażuje ludzi w proces podejmowania decyzji.

Udziela ludziom wsparcia i pomocy przy rozwiązywaniu problemów oraz wspiera rozwój ich umiejętności i kompetencji.

💥Celem jest nie tylko osiągnięcie celów organizacji, ale również rozwijanie i motywowanie pracowników do samodoskonalenia i osiągania sukcesów w swojej pracy.

Angażujący lider buduje silne relacje w zespole, co przekłada się na wyższą jakość pracy, większą produktywność oraz wzrost zaangażowania pracowników w realizację celów firmy.

💥 Angażujący przywódca ma potencjał, żeby stworzyć wysoko skuteczną i innowacyjną uczącą się organizację .

Jakie kompetencje powinien mieć, żeby osiągać swoje cele?

Wymienię najważniejsze:

Pierwszą jest komunikacja, czyli:

- zdolność do jasnego i efektywnego przekazywania informacji,

- umiejętność występowania na forum, tworzenia inspirujących angażujących komunikatów,

- oraz słuchanie ludzi, wykazywanie zainteresowania ich perspektywą i opiniami.

Kolejna to budowanie relacji i empatia - chodzi o zrozumienie i uwzględnienie emocjonalnych potrzeb zespołu, o okazywanie zainteresowania spojrzeniem ludzi na sytuację i ich doświadczeniami.

No i partycypacja, kluczowa w coachingowym zarządzaniu, czyli umiejętność angażowania zespołu w proces podejmowania decyzji, słuchanie sugestii i pomysłów, budowanie zaufania.

Angażujący przywódca musi też umieć rozwiązywać konflikty, potrafić negocjować oraz być otwartym na szukanie kreatywnych i konstruktywnych rozwiązań.

Kolejna kompetencja to dbałość o rozwój pracowników.

A także budowanie siły i odporności psychicznej swojej i zespołu (między innymi organizacja pracy i radzenie sobie z wyzwaniami i porażkami)

Niezbędna jest też umiejętność motywowania do osiągania celów organizacji, wykazywanie entuzjazmu, wsparcie w procesie dochodzenia do celów, umiejętność udzielania informacji zwrotnej i doceniania. (o docenianiu już kiedyś pisałam)

oraz (często marginalizowana)

pozytywna postawa - pozytywne podejście do pracy i zespołu, wykazywanie entuzjazmu i zadowolenia z wykonywanej pracy.

Znacie takich przywódców, ludzi, których podejście do zarządzania i styl przywództwa zyskały uznanie w środowisku biznesowym i są często postrzegane jako wzór dla innych menedżerów?

Ja podam cztery przykłady polskich i zagranicznych liderów z uzasadnieniem ich wyboru:

John Wooden, były trener drużyny koszykówki UCLA (na zdjęciu) - znany z partycypacyjnego podejścia do prowadzenia drużyny, angażowania graczy w proces podejmowania decyzji i rozwijania ich umiejętności, a także z pozytywnego podejścia do porażek.

Mary Barra, CEO General Motors - zdobyła uznanie za swoje partycypacyjne podejście do zarządzania, szczególnie w trudnych okresach dla firmy, jakim było odkrycie wady fabrycznej w samochodach i prowadzenie procesu rekordowych liczby recalli.

Małgorzata Adamkiewicz, Dyrektor Zarządzająca PZU Życie S.A.- znana ze swojego podejścia opartego na zaangażowaniu i uwzględnieniu potrzeb pracowników w podejmowanych decyzjach. W PZU Życie stworzyła kulturę organizacyjną opartą na zaufaniu, innowacyjności i odpowiedzialności, co przyczyniło się do zwiększenia wyników finansowych i zadowolenia klientów.

Rafał Brzoska, CEO i współzałożyciel InPost- uznawany za angażującego lidera, ponieważ potrafi stworzyć wokół swojej firmy atmosferę zaangażowania i motywacji, a także aktywnie słucha opinii pracowników i wykorzystuje ich pomysły w procesie podejmowania decyzji. Dzięki temu InPost odnosi sukcesy na rynku i jest uważany za jedną z najbardziej innowacyjnych firm w Polsce. W każdym przypadku za opisanymi ludźmi stoi szereg doświadczeń, kompetencji, lata pracy i uważne podejście do ludzi, zespołów i aktualnej sytuacji.